را اسانيد معتبره هست در حديث و در ميان ايشان محبت و دوستى بصدق و اخلاص فى الله « 102 » و بالله بوده . متوفى شد در سنه هفتصد و ده « 103 » و او را دفن كردند در بقعه عامره خود رحمت الله عليه . امير روح الدين « 104 » واعظى عالم بود كه جمع ميكرد ميان اقوال مفسران و احاديث سيد المرسلين نشر ميكرد و او را از زهد نصيبى « 105 » وافر و حظى كامل بود و كتابى در ترسل نوشته است كه در آن تعليقات بسيار و مجموعه بسيار هست و كرم بسيار داشت چنانچه دور و نزديك و منكر و معتقد از او حظ ميگرفتند و مدفن او در نزد پدر است « 106 » رحمت الله عليه . امير صدر الدين محمد « 107 » برادر فاضل اوست كه از مشاهير سادات و بزرگ قوم بود و سيدى متواضع و رحيم و شفيق و متخلق بود و تفقد و تعهد با دوستان خداى بجاى ميآورد و به نماز جنازه و پرسش مريض حاضر ميشد و محاورت خوش داشت هركس « 108 » روى مبارك وى ميديد حظى و معرفتى از وى ميگرفت و فريادرسى مضطران ميكرد و در اوائل جوانى مسافرت عراق و آذربايجان كرده بود و سادات بزرگ

--> ( 102 ) - مد : فرض الله - و كانت بينهما مصادقه و موافقه و تحاب فى الله و بالله ( شد الازار ) . ( 103 ) - مد - جها : ششصد از هجرت - متن با مراجعه بشد الازار تصحيح گرديد - چنين است در ب و م و نيز در فارسنامه ناصرى - فى سنه ستمائه ( غلط فاحش ) علامه قزوينى . ( 104 ) - الامير روح الدين بن اسحق بن على بن عربشاه ( شد الازار ) . ( 105 ) - مد : بعضى ! . ( 106 ) - توفى فى صفر سنه اربع و ثلاثين و سبعمائه و دفن عند والده ( شد - الازار ) . ( 107 ) - الامير صدر الدين محمد بن اسحق بن على بن عربشاه ( شد الازار ) . ( 108 ) - جها : چنان كه هركس .